٣٢٩٠.امام على عليه السلام ـ در وصف پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: خداوند ، او را فرستاد تا به حق فرا خوانَد و بر آفريدگان گواه باشد، و آن جناب نيز پيام هاى خداوندگارش را رساند و در اين راه ، نه سستى كرد و نه كوتاهى ورزيد، و در راه خدا با دشمنانش جنگيد ، بى آن كه ناتوانى به او راه يابد يا عذر و بهانه آورَد. او پيشواى پرواپيشگان و ديده رهجويان بود.

٣٢٩١.الكافى ـ به نقل از بريد ـ: از امام باقر عليه السلام شنيدم كه درباره اين فرموده خداوند عز و جل: «آيا كسى كه مرده بود و او را زنده گردانيديم و برايش نورى قرار داديم كه به واسطه آن ، در ميان مردم راه مى رود» ، مى فرمايد: « مرده كسى است كه چيزى نشناسد و نورى كه به واسطه آن ، در ميان مردم راه مى رود، امامى است كه به او اقتدا مى شود». [و درباره ادامه آيه :] «به كسى مانَد كه در تاريكى هاست و از آنها خارج نمى شود» ، فرمود: «مقصود ، كسى است كه امام را نشناسد [و به او معتقد نباشد]».

٣٢٩٢.تفسير العيّاشى ـ به نقل از بريد عجلى ـ: امام باقر عليه السلام درباره اين سخن خداى تعالى كه: «آيا كسى كه مرده بود و او را زنده گردانيديم و برايش نورى قرار داديم كه به واسطه آن ، در ميان مردم راه مى رود...» فرمود : « مرده، كسى است كه به اين مقام ، معرفت [و اعتقاد ]ندارد. آيا مى دانى مرده يعنى چه؟». عرض كردم: خير، قربانت گردم. فرمود: «مرده ، كسى است كه چيزى نمى شناسد و ما به اين امر ، او را زنده گردانيديم. «و برايش نورى قرار داديم كه در پرتو آن ، در ميان مردم راه مى رود» ؛ يعنى امامى كه از او پيروى كند».

٣٢٩٣.الكافى ـ به نقل از ابو جارود ـ: به امام باقر عليه السلام عرض كردم: خداوند به اهل كتاب ، خير فراوان داده است! امام فرمود: «آن چيست؟». عرض كردم: اين سخن خداوند متعال كه : «كسانى كه پيش از او ، به آنان كتاب[آسمانى] داديم ، به او ايمان مى آورند» تا آن جا كه مى فرمايد: «اينان، به پاداش شكيبايى شان، دو بار مزد داده مى شوند» . امام باقر عليه السلام فرمود: «خداوند به شما نيز، همانند آنان، عطا فرموده است». سپس اين آيه را تلاوت كرد [و چنين ادامه داد] : «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا پروا داريد و به فرستاده او ايمان آوريد تا دو بهره از رحمت خويش ، به شما عطا كند و برايتان نورى قرار دهد كه در پرتو آن ، حركت كنيد» ؛ يعنى امامى كه از او پيروى كنيد».