دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٧
فصل چهارم: حكمت ضرورت امامت
الف ـ حكمت سياسى
٤ / ١
استقرار نظام سياسى اسلام
قرآن
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا فرمان ببريد و از پيامبر و اولياى امر خود ، اطاعت كنيد و اگر در چيزى نزاع كرديد ، آن را به خدا و پيامبر ارجاع دهيد».
حديث
٣٢٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از كسى كه خداوند ، او را ولىّ امر قرار داده است ، حرف شنوى و فرمان بردارى كنيد؛ زيرا او [١] شيرازه اسلام است.
٣٢٧٣.امام على عليه السلام : امامت ، شيرازه [٢] امّت است.
٣٢٧٤.امام على عليه السلام : بار خدايا! تو خود مى دانى كه آنچه از ما سر زد ، نه از سرِ قدرت خواهى بود و نه براى به دست آوردن چيزى از متاع دنيا؛ بلكه براى آن بود كه نشانه ها [و احكامِ ]دين تو را باز گردانيم و اصلاح را در سرزمين هاى تو آشكار سازيم تا بندگانِ ستم ديده ات ، امنيّت و آسودگى يابند و احكام و حدودِ تعطيل شده ات ، دوباره برقرار شوند.
[١] يا: اين حرف شنوى و اطاعت.[٢] در متن عربى حديث ، تعبير «نظام» آمده كه در لغت ، به معناى رشته اى است كه با آن مرواريد و مانند آن را به رشته كشند؛ سامان بخش؛ مايه نظم.