دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١٥
٣٣٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به غير طاعت خدا بميرد ، بدون داشتن حجّتى از دنيا رفته است و هر كس با دست كشيدن از بيعتى بميرد، در گم راهى مرده است.
٣٣٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بدون داشتن امام بميرد ، به مرگ جاهلى مرده است.
٣٣٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه دستى را از اطاعت [ خدا ] باز دارد ، در روز قيامت ، خدا را در حالى ملاقات مى كند كه هيچ حجّتى ندارد ، و هر كه بميرد و بر گردنش بيعت [ امامى ] نباشد ، به مرگ جاهلى مرده است .
٣٣٥٥.كمال الدين ـ به نقل از ابان بن ابى عيّاش از سليم بن قيس هلال: [سليم ]از زبان سلمان و ابوذر و مقداد ، حديثى از پيامبر خدا شنيد كه فرموده: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد ، به مرگى جاهلى مرده است». آن را با جابر و ابن عبّاس در ميان گذاشت، هر دو گفتند: [راويان اين حديث،] راست و درست گفته اند. ما خود نيز شاهد آن بوديم و آن را از پيامبر خدا شنيديم و سلمان گفت: اى پيامبر خدا! شما فرمودى: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد ، به مرگ جاهلى مرده است»؛ اين امام ، كيست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از اوصياى من است، اى سلمان! هر يك از افراد امّت من كه بميرد و او را از اوصياى من ، امامى كه بشناسدش نباشد ، اين [مرگ او] مرگى جاهلى است؛ اگر او را نشناسد و با او دشمنى كند، مشرك است و اگر او را نشناسد و[لى] با او دشمنى هم نكند و دشمنِ او را به دوستى نگيرد، چنين كسى جاهل است و مشرك نيست».
٣٣٥٦.امام على عليه السلام : هر كس بميرد و امامى نداشته باشد ، به مرگى جاهلى مرده است؛ اگر آن امام ، عادل و نيكوكار و خداترس باشد.