دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٧
٣٦٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل امام ، مَثَل كعبه است كه نزد آن مى روند و او نزد كسى نمى رود.
٣٦٤٧.امام زين العابدين عليه السلام : حقّ امام بر مردم ، آن است كه در ظاهر و باطنشان ، با احترام و برزگداشت از او فرمان برند.
٣٦٤٨.امام صادق عليه السلام : سه كس اند كه حقّ آنان را كسى ناديده نمى گيرد ، مگر منافقى كه به نفاق معروف است: ريش سفيد مسلمان ، [١] حافظ و عالم به قرآن، و پيشواى دادگر.
ر . ك : اهل بيت در قرآن و حديث : (بخش هشتم / فصل سوم : عناوين حقوق اهل بيت / گراميداشت) .
و ـ اين حقوق
٣٦٤٩.امام على عليه السلام : به حكمرانان خود خيانت نكنيد و با رهبرانتان ناراست مباشيد و پيشوايانتان را ناديده نگيريد. [٢] از ريسمان [الهىِ] خود دست برنداريد، كه سست مى شويد و اقتدارتان از بين مى رود. كارهايتان بايد بر اين پايه بنا شوند، و از اين راه جدا نشويد. اگر آنچه را مردگانِ شما ـ كه با آنچه بدان فرا خوانده مى شويد ، مخالفت ورزيدند ـ مشاهده كردند ، شما هم مشاهده مى كرديد ، بى گمان سراسيمه بيرون مى شديد و فرمان مى برديد ؛ اما آنچه آنان مشاهده كردند ، از شما پوشيده است، و زود است كه پرده فرو افتد.
٣٦٥٠.امام صادق عليه السلام : اگر پيشوايى كه از جانب خداوند عز و جل منصوب گشته و حكمران عادلى كه اين پيشوا او را بر مى گمارد ، از كسى كمك بخواهند ، بر آن شخص واجب است كه او را كمك كند و هر گاه او را بر كارى بگمارد ، بايد آن [مسئوليت] را بپذيرد و طبق فرمانى كه به او مى دهد ، برايش كار كند. كمك كردن به او در [كارهاى ]حكومتش ، طاعتى از طاعت هاى خداست و درآمدى كه از اين راه به دست مى آورد ، حلال و مشروع است، و كار كردن براى پيشوايان ستم و باطل و كسانى كه آنان مى گمارند، و كسب درآمد از اين راه ، حرام و نامشروع و معصيت خداوند عز و جلاست.
[١] يا: ريش سفيد در اسلام و كسى كه مويش را در اسلام سفيد كرده است. «شيبه» در متن عربى حديث يعنى موى سفيد.[٢] يعنى: آنها را با صفات و نشانه ها و دلايلشان بشناسيد و ميان حكمرانان حق و حاكمان جور و باطل تمييز دهيد. بعضى «لا تجهلوا» در متن عربى حديث را از باب «تفعيل» گرفته اند. يعنى: پيشوايانتان را به جهل و نادانى نسبت ندهيد.