٣٧١٢.معانى الأخبار ـ به نقل از ابو بصير ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: آل محمّد چه كسانى هستند؟ فرمود: «ذريّه او». عرض كردم: اهل بيت او چه كسانى هستند؟ فرمود: «امامان وصّى». عرض كردم: عترت او چه كسانى هستند؟ فرمود: «اصحاب كساء». عرض كردم: امّت او چه كسانى هستند؟ فرمود: «مؤمنانى كه آنچه را پيامبر خدا از جانب خداوند عز و جلآورده ، تصديق كنند و به دو گران بهايى كه فرمان دارند به آنها چنگ زنند ، چنگ در زنند: يعنى به كتاب خداوند عز و جل و عترت و اهل بيت او، همانان كه خداوند پليدى را از ايشان زدوده و پاكِ پاكشان گردانيده است. اين دو ، جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان امّت او هستند».

٣٧١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گويا فرا خوانده شده ام و بايد بروم. پس من در ميان شما ، دو گران بها بر جاى مى گذارم كه يكى از آنها بزرگ تر از ديگرى است: كتاب خدا ـ كه رشته متّصل از آسمان به زمين است ـ و عترتم اهل بيتم. پس مراقب باشيد كه پس از من ، چگونه با آن دو رفتار مى كنيد.

١٢ / ٢

حديث ثقلين ، به روايت اهل سنّت

٣٧١٤.صحيح مسلم ـ به نقل از يزيد بن حيّان ـ: من و حُصين بن سَبره و عُمر بن مسلم ، نزد زيد بن ارقم رفتيم و چون نشستيم، حصين به او گفت: اى زيد! تو توفيقات فراوانى داشته اى؛ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را ديده اى، حديثش را شنيده اى، با او به جنگ رفته اى، پشت سرش نماز خوانده اى. اى زيد! به راستى كه تو توفيقات فراوانى داشته اى. اى زيد! آنچه از پيامبر خدا شنيده اى ، براى ما بازگو. زيد گفت: اى برادر زاده! به خدا سنّم بالا رفته و سالخورده گشته ام و پاره اى از مطالبى را كه از پيامبر خدا به ياد داشته ام ، فراموش كرده ام. پس آنچه را براى شما بازگو كردم ، بپذيريد و آنچه را نگفتم ، به زور از من نخواهيد. سپس گفت: روزى پبامبر خدا در آبگيرى به نام خُمّ، واقع در ميان مكّه و مدينه، براى ما خطبه خواند و نخست حمد و ثناى خدا به جاى آورد و پند و اندرز داد و آن گاه فرمود: «اينك، اى مردم! من نيز يك بشر هستم و زودا كه پيك پروردگارم بيايد و اجابتش كنم. من دو چيز گران سنگ در ميان شما بر جاى مى گذارم: نخستينِ آنها كتاب خداست كه در آن ، هدايت و نور است. پس، كتاب خدا را بگيريد و بدان چنگ زنيد» . ايشان به كتاب خدا تشويق و ترغيب فرمود و سپس فرمود : «و ديگرى اهل بيتم. خدا را خاطر نشانتان مى كنم درباره اهل بيتم. خدا را خاطر نشانتان مى كنم درباره اهل بيتم. خدا را خاطر نشانتان مى كنم درباره اهل بيتم».