٣٤٣٠.امام على عليه السلام : سه خصلت است كه هر پيشوايى آنها را دارا باشد ، شايسته است كه پيشوا باشد و بارِ اين امانت را به دوش كشد. هر گاه در حكومت خود ، دادگرى كند، خود را از دسترس رعيّتش دور نگه ندارد، و [احكام ]كتاب خداوند عز و جل را درباره خويش و بيگانه ، اجرا كند.

٣٤٣١.امام على عليه السلام ـ از خطبه ايشان پس از به عهده گرفتن خلافت، در بيا: اين پرچم را كسى جز اهل بينش و شكيب و آگاه از جايگاه هاى حق ، نبايد بردارد.

٣٤٣٢.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: از نشانه هاى امين بر دين خدا، پس از اقرار [به ايمان ]و عمل، دور انديشى در كار است و راستى در گفتار و دادگرى در داورى و مهرورزى با رعيت، [و اين كه ]نه قدرتْ او را به خشونت بكشاند، و نه نرمش به ضعف، قدرت و قاطعيت ، او را از بخشودنِ بزرگوارانه باز ندارد و بخشودن ، او را به فرو نهادنِ حق نكشاند و داد و دهش ، او را به اسراف درنياورد و ميانه روى ، وى را به در نيفكند، و نعمت هاى خداوند ، سرمستش نكنند.

٣٤٣٣.امام حسين عليه السلام : به جانم سوگند ، پيشوا ، كسى نيست مگر آن كه بر پايه كتاب خدا حكومت كند، عدل و داد را بر پا دارد، پايبند دين حق باشد و خويشتن را وقف در راه خدا كند.

٣٤٣٤.الكافى ـ به نقل از معاوية بن وَهْب ـ: به امام باقر عليه السلام عرض كردم: نشان امامِ بعد از امام چيست؟ فرمود: «حلال زادگى، پرورش نيكو و نپرداختن به لهو و لعب».