٣٣٦٢.الكافى ـ به نقل از بريد ـ: شنيدم كه امام باقر عليه السلام درباره اين فرموده خداوند ـ تبارك و تعالى ـ : «آيا كسى كه مرده بود و ما او را زنده گردانيديم و برايش نورى قرار داديم كه با آن ، در ميان مرم راه مى رود» مى فرمايد: « مرده كسى است كه چيزى نشناسد و نورى كه با آن ، در ميان مردم راه مى رود امامى است كه از او پيروى شود». [و درباره ادامه آيه :] «مانند كسى است كه در تاريكى هاست و از آنها خارج نمى شود» ، فرمود: «كسى است كه امام را نمى شناسد [و به او معتقد نيست]».

٣٣٦٣.امام صادق عليه السلام : زمين جز با وجود امام ، سامان نمى يابد، و هر كس بميرد و امام خود را نشناسد ، به مرگ جاهلى مرده است.

٣٣٦٤.امام صادق عليه السلام : هر كس در حالى از دنيا برود كه امامى ندارد ، به مرگ جاهلى در گذشته است: كفر و شرك و گم راهى.

٣٣٦٥.امام صادق عليه السلام : هر كس يك شب را بدون شناخت امامش بگذراند [و در آن شب از دنيا برود] ، به مرگ جاهلى در گذشته است.

٣٣٦٦.الإختصاص ـ به نقل از ابو جارود ـ: امام صادق عليه السلام فرمود : «هر كس در حالى از دنيا برود كه امام زنده آشكارى نداشته باشد ، به مرگ جاهلى در گذشته است». من عرض كردم: قربانت گردم امام زنده؟! فرمود: «امام زنده».