دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٣
٣٣٧١.الكافى ـ به نقل از ابن ابى يعفور ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين فرموده پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد ، مرگش مرگى جاهلى است»، پرسيدم و گفتم: آيا مقصود ، مردن در حال كفر است؟ امام فرمود: «مردن در حال گم راهى است». عرض كردم: پس امروز هم هر كس بميرد و امامى نداشته باشد ، مرگش مرگى جاهلى است؟ فرمود: «آرى».
٣٣٧٢.المحاسن ـ به نقل از حسين بن ابى العلاء ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين فرموده پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد ، به مرگ جاهلى مرده است»، سؤال كردم. فرمود: «آرى، اگر مردم از علىّ بن حسين عليه السلام پيروى مى كردند و عبدالملك بن مروان را رها مى ساختند ، هدايت مى شدند». عرض كرديم: هر كس بميرد و امامش را نشناسد ، به مرگ جاهلى مرده است، [يعنى ]مرگ در حال كفر؟ فرمود: «نه، مردن در گم راهى».
٣٣٧٣.الإختصاص ـ به نقل از عمر بن يزيد ـ: از امام كاظم عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد: «هر كس بدون داشتن امامى بميرد ، به مرگى جاهلى مرده است؛ امامى زنده كه بشناسدش». عرض كردم: از پدرتان نشنيدم كه اين را فرموده باشد ـ يعنى امام زنده ـ! فرمود: «به خدا سوگند ، اين را پيامبر خدا فرموده است. پيامبر خدا فرمود: هر كس بميرد و امامى نداشته باشد كه از او حرف شنوى و اطاعت كند، با مرگ جاهلى مرده است».