دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٥
٣٥٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس زمام امرى از امور مسلمان را به دست گيرد و كسى را جانبدارانه بر آنان امير گردانَد ، لعنت خدا بر او باد ! و خداوند توبه و فديه اى از او نمى پذيرد تا آن كه او را به دوزَخ ببَرَد . و هر كس قُرقگاه خدا را به كسى ببخشد ، به قرقگاه خداوند به ناحق تجاوز كرده است ، پس لعنت خدا بر او باد !
٣٥٩٤.امام على عليه السلام : حكمران ، از عهده آنچه خداوند بر دوش او نهاده است ، بر نمى آيد ، مگر با جدّيت و يارى جستن از خدا ، و پذيرفتن حق و شكيبايى بر آن ؛ خواه بر او سبك آيد ، خواه سنگين .
٣٥٩٥.امام صادق عليه السلام : امير مؤمنان عليه السلام به عمر بن خطّاب فرمود : «سه چيز است كه اگر آنها را به ياد بسپارى و به كارشان ببندى ، تو را از ديگر چيزها بى نياز مى گردانند ، و اگر آنها را فروگذارى ، هيچ چيز ديگرى به تو سود نمى بخشد» . عمر گفت : آنها چيست ، اى اباالحسن؟ امير مؤمنان فرمود : «جارى ساختنِ حدود [الهى ]درباره خويش و بيگانه ، حكم كردن بر پايه كتاب خدا در حال خشنودى و خشم ، و تقسيم عادلانه[ى بيت المال ]ميان سفيد و سياه» . عمر به ايشان گفت : به جانم سوگند كه كوتاه و رسا گفتى .