٣٣٣٨.امام صادق عليه السلام : زمين هرگز بدون امامى كه حلال خدا را حلال و حرام او را حرام بدارد ، رها نمى شود، و اين است فرموده خداوند كه: «روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان مى خوانيم» .

٣٣٣٩.امام صادق عليه السلام ـ در بيان برخى از سخنان امام حسين عليه السلام در:چون در ثعلبيه فرود آمدند، مردى به نام بِشر بن غالب ، نزد او آمد و گفت: اى پسر پيامبر خدا! مرا از اين فرموده خداوند عز و جل خبر ده كه: «روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان مى خوانيم» . [امام] حسين عليه السلام فرمود: «يكى ، پيشوايى است كه به راه راست فرا خوانده و پيروانش دعوت او را اجابت كرده اند و ديگرى ، پيشوايى است كه به گم راهى فرا خوانده و پيروانش به دعوت او پاسخ داده اند. آنان در بهشت اند و اينان در دوزخ. و اين است سخن خداوند عز و جل كه: «گروهى در بهشت هستند و گروهى در دوزخ» .

٣٣٤٠.الكافى ـ به نقل از عبداللّه بن سنان ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين آيه پرسيدم كه : «روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مى خوانيم» . فرمود: «[يعنى همان] پيشوايى كه در ميان آنان است، و او قائم مردم روزگار خويش است».

٣٣٤١.الكافى ـ به نقل از فضيل بن يسار ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند ـ تبارك و تعالى ـ پرسيدم كه: «روزى كه هر گروهى را به پيشوايشان مى خوانيم» . فرمود: «اى فضيل! امام خود را بشناس؛ زيرا اگر امام خود را شناختى ، ديگر پيش و پس افتادن اين امر ، [١] به تو زيان نمى رساند. هر كس امام خود را بشناسد و آن گاه، پيش از آن كه صاحب اين امر قيام كند، از دنيا برود ، به سانِ كسى است كه در اردوگاه او نشسته باشد؛ نه ، بلكه به سانِ كسى است كه زير پرچم او نشسته باشد». يكى از اصحابش عرض كرد: به سانِ كسى است كه در ركاب پيامبر خدا به شهادت رسيده باشد.

[١] ظهور قائم و روى كار آمدن دولت حق.