٣٣١٤.علل الشرائع ـ به نقل از جابر بن يزيد جعفى ـ: به امام باقر عليه السلام عرض كردم: به چه دليل ، به پيامبر و امام نياز است؟ فرمود: «براى اين كه جهان ، سالم بماند؛ زيرا هر گاه ، پيامبر يا امامى در زمين باشد ، خداوند عز و جل عذاب را از اهل آن، دور مى كند».

٣٣١٥.امام باقر عليه السلام ـ به يزيد كُناسى ـ: اى ابو خالد! از روزى كه خداوند ، آدم عليه السلام را آفريد و او را در زمين ساكن كرد، حتّى يك روز ، زمين بدون حجّت خدا بر مردم ، نبوده است.

٣٣١٦.امام باقر عليه السلام : اگر زمين يك روز هم بدون امامى از ما باشد ، اهل خود را فرو مى بلعد، و خداوند آنان را به سخت ترين عذاب خود ، معذّب مى كند. خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ما را حجّت در زمينش و مايه امان اهل زمين قرار داده است و تا زمانى كه ما در ميان آنان باشيم ، از اين كه زمين فرو ببلعدشان ، در امان اند، و هر گاه خداوند بخواهد هلاكشان كند و مهلت و فرصتشان ندهد، ما را از ميان آنها به سوى خويش بالا مى بَرد، آن گاه ، آنچه بخواهد و دوست داشته باشد ، انجام مى دهد.

٣٣١٧.امام باقر عليه السلام : اگر لحظه اى ، وجود امام از زمين برداشته شود ، زمين اهل خود را همان گونه به لرزه مى اندازد كه امواج دريا ، دريانشينان را.