مى فرمايد : إنَّ اللّه َ عَلَّمَ نَبِيَّهُ التَّنزيلَ وَالتَّأويلَ ، فَعَلَّمَهُ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله عَلِيّا عليه السلام ، قالَ : وعَلَّمَنا وَاللّه ِ [١] . خداوند به پيامبرش تنزيل و تأويل را آموخت . پيامبر خدا هم به على عليه السلام آموخت و به خدا سوگند ، به ما هم ياد داد . همه احاديثى كه بر جايگاه علمى اهل بيت عليهم السلام تأكيد دارند (مانند احاديثى كه آنان را «خزانه داران علم الهى» و «وارثان علم انبيا» معرّفى مى كنند ، يا سخن آنان را سخن پيامبر خدا مى شمرند [٢] ) ، در واقع ، تبيين كننده اين پيام و تأكيد ورزيدن بر مرجعيّت علمى اهل بيت اند . جالب توجّه است كه در برخى از گزارش هاى حديث ثقلين ، به جايگاه علمى اهل بيت عليهم السلام نيز اشاره شده است . [٣] افزون بر اين، حديث ثقلين در تبيين مرجعيّت علمى اهل بيت عليهم السلام در كنار قرآن تصريح مى كند : إنِّي تارِكٌ فيكُمُ الثَّقَلَينِ ما إن تَمَسَّكتُم بِهِما لَن تَضِلُّوا ؛ كِتابَ اللّه ِ وعِترَتي أهلَ بَيتي . و اين بدان معناست كه مرجعيت علمى اهل بيت عليهم السلام در كنار قرآن ، موجب مصونيت از گم راهى در مسائل دينى است و كسانى كه مرجعيت علمى آنان را نپذيرند ، نمى توانند به مجموعه باورهاى دينى خود ، مطمئن باشند .

[١] الكافى : ج ٧ ص ٤٤٢ ح ١٥ ، تهذيب الأحكام : ج ٨ ص ٢٨٦ ح ١٠٥٢ .[٢] ر . ك : اهل بيت در قرآن و حديث : (بخش چهارم / فصل يكم : ويژگى هاى علمى اهل بيت) .[٣] «من دو چيز در ميان شما مى نهم كه اگر به آن دو چنگ زنيد ، هرگز گم راه نمى شويد: كتاب خداوند عز و جلو اهل بيت من كه همان عترت من اند. اى مردم! گوش كنيد. به من خبر رسيده است كه در كنار حوض [كوثر] بر من وارد خواهيد شد و من درباره اين كه با اين دو امر سترگ چه كرديد، از شما پرسش خواهم كرد. اين دو امر سترگ، كتاب خداوندِ عز و جل و اهل بيت من است. پس، از آنها پيشى نگيريد كه نابود مى شويد ، و به آنها نياموزيد ، كه داناتر از شمايند» (اهل بيت در قرآن و حديث : ج ١ ص ٢٦٣ ح ٣٧٩) .