٣٧٢١.سنن الترمذى ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا را در حَجّش به روز عرفه ديدم كه سوار بر ناقه اش قَصواء [١] خطبه مى خوانَد. شنيدم كه مى فرمايد: «اى مردم! من چيزى در ميان شما بر جاى مى گذارم كه اگر به آن چنگ زنيد ، هرگز گم راه نشويد: كتاب خدا و عترتم ، يعنى اهل بيتم».

ب ـ مِنا

٣٧٢٢.امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مِنا ، مردم را فرا خواند و فرمود: «اى مردم! من دو گران سنگ در ميان شما بر جاى مى گذارم كه تا وقتى بدانها چنگ زنيد ، هرگز گم راه نشويد: كتاب خدا، و عترتم ، يعنى اهل بيتم. اين دو ، هرگز از يكديگر جدا نمى شوند تا آن گاه كه در كنار حوض كوثر ، بر من درآيند».

٣٧٢٣.الإقبال: از جمله سخنان پيامبر خدا در حجّة الوداع ، در مِنا اين بود: «اى مردم! من دو چيز در ميان شما بر جاى مى گذارم كه اگر بدانها چنگ زنيد ، هرگز گم راه نخواهيد شد: كتاب خدا و عترتم ، يعنى اهل بيتم. خداوند لطيف و آگاه ، به من خبر داد كه اين دو ، هرگز از يكديگر جدا نمى شوند تا آن كه در كنار حوض ، بر من درآيند، مانند اين دو انگشتم ـ و دو انگشت نشانه اش را كنار هم نهاد ـ . بدانيد كه هر كس به اين دو چنگ زند ، نجات مى يابد و هر كس با آنان مخالفت كند ، نابود مى شود. هان! آيا ابلاغ كردم اى مردم؟». مردم همگى گفتند: آرى. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بار خدايا! گواه باش».

[١] قصواء: تيز رو، گوش بريده. نام ناقه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بوده است.