٣٧١٠.امام باقر عليه السلام : از پند خداوند بهره مند شويد، و به كتاب او چنگ زنيد؛ زيرا آن ، رساترين پند و خوش فرجام ترينِ چيزها در قيامت است. خداوند حجّت قرار داده است، بنابراين، آن كه هلاك شود ، با وجود دليل روشن هلاك مى شود و آن كه زنده بماند ، با وجود دليل روشن زنده مى ماند. پيامبر خدا پيامى را كه براى آن فرستاده شده بود ، ابلاغ كرد. پس به وصيت او و دو شى ء گران سنگى كه پس از خود در ميان شما بر جاى نهاد، يعنى كتاب خدا و اهل بيتش ، بچسبيد، كه هر كس به اين دو چنگ در زند ، گم راه نمى شود و هر كس آنها را واگذارد ، به راه راست نَرَود.

٣٧١١.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از معاوية بن وهب ـ: نزد امام صادق عليه السلام نشسته بودم كه پيرمردى كه از پيرى خميده شده بود، وارد شد و گفت: سلام و رحمت و بركات خداوند ، بر تو باد. امام صادق عليه السلام فرمود: «سلام و رحمت و بركات خدا بر تو، اى پير! نزديك من آى». او نزديك امام آمد و دست او را بوسيد و گريست. امام صادق عليه السلام به او فرمود: «چرا گريه مى كنى ، اى پير؟». عرض كرد: اى پسر پيامبر خدا! حدود صد سال است كه به اميد شما نشسته ام، و با خود مى گويم: امسال، اين ماه ، و امروز؛ اما خبرى نمى شود. حال ملامتم مى كنيد كه مى گريم! معاويه گفت: امام صادق عليه السلام گريست و سپس فرمود: «اى پير! اگر مرگت به تأخير افتد ، تو با ما هستى، و اگر در آن تعجيل شود ، روز قيامت با ثِقل پيامبر خدا هستى». پيرمرد گفت: اى پسر پيامبر خدا! اكنون ديگر مرا باكى نيست كه به آرزويم نرسم. امام صادق عليه السلام به او فرمود: «اى پير! پيامبر خدا فرمود: من دو چيز گران بها در ميان شما باقى مى گذارم كه تا وقتى كه به آن دو چنگ زنيد ، هرگز گم راه نخواهيد شد: كتاب آسمانىِ خدا، و عترت و اهل بيتم . تو در روز قيامت ، با ما هستى».