و أبى جحيفة [١] مى رسد . ب . گزارش جابر بن سَمُره [٢] نزد اهل سنت صحيح و معتبر است . بغوى در ارزيابى اين حديث مى گويد : بر صحّت اين حديث اتّفاق وجود دارد . [٣] افزون بر اين ، آلبانى برخى طُرُق اين حديث را صحيح مى داند [٤] . همچنين در صحيح مسلم [٥] و صحيح البخارى [٦] اين حديث روايت شده كه اين نقل ها نيز نزد اهل سنّت معتبر شمرده مى شوند ، هر چند در نقل بخارى به جاى «اثنا عشر خليفة» ، «اثنا عشر أميرا» آمده است . ج . گزارش جابر بن سَمُره با همان اسنادى كه در منابع اهل سنّت آمده ، در منابع حديثى شيعه نيز نقل شده است . [٧] د . احاديث ياد شده ، علاوه بر جابر بن سَمُره از طريق عبد اللّه بن عمر ، عبد اللّه مسعود ، عبد اللّه بن عمرو عاص ، اَنَس بن مالك و عبد اللّه بن ابى اوفى نيز نقل شده اند ؛ ليكن منابعى كه اين گزارش ها را روايت كرده اند ، مصادر شيعى

[١] ر . ك : ص ٣٤٢ ح ٣٦٥٩ .[٢] جابر بن سَمُره ، از صحابيان كم سال و خواهرزاده سعد بن أبى وقّاص است (تهذيب الكمال : ج ٤ ص ٤٣٧ ش ٨٦٧ ) . پدرش در سال فتح مكّه مسلمان شد ( الإصابة : ج٣ ص١٤٩ ) . او در كوفه مى زيست و پس از سال ٧٣ وفات كرد ( سير أعلام النبلاء : ج٣ ص١٨٦ ) . از او ١٤٦ حديث ( با حفظ مكرّرات ) نقل شده كه ٢٣ روايت آن در صحيح مسلم است ( تهذيب الأسماء : ج ١ ص ١٤٢ ) .[٣] شرح السنّة : ج ١٥ ص ٣١.[٤] سلسلة الأحاديث الصحيحة : ج ١ ص ٦٥١ ش ٣٧٦ .[٥] ر . ك : ص ٣٤١ ـ ٣٤٢ ح ٢٥١٨ ـ ٢٥٢٠ .[٦] ر . ك : ص ٣٤٩ ح ٢٥٣١ .[٧] ر . ك : الخصال : ص ٤٦٩ ـ ٤٧٣ ح ١٢ ـ ٣٠ (با ١٩ سند) و المناقب ، ابن شهر آشوب : ج ١ ص ٢٤٨ و ص ٢٤٩ و ص ٢٥٠ ، العمدة : ص ٤١٦ ح ٨٥٦ و ص ٤١٩ ح ٨٧١ ، كشف الغمّة : ج ١ ص ٥٧ و ٥٨ ، إعلام الورى : ج ٢ ص ١٥٨ ، بحار الأنوار : ج ٣٦ ص ٢٣٩ ح ٣٨ .