٣٦٩٢.امام رضا عليه السلام ـ از پدرانش عليهم السلام ـ:پيامبر خدا فرمود : «هر كس دوست دارد كه به دين من چنگ زند و پس از من ، بر كشتى نجات بنشيند ، پس به علىّ بن ابى طالب اقتدا كند، و با دشمن او دشمنى و با دوست او دوستى ورزد؛ چرا كه او ، هم در زندگى ام و هم پس از مرگم ، وصىّ من است و جانشين من در ميان امّتم . او پيشواى هر مسلمانى و امير هر مؤمنى پس از من است. سخن او ، سخن من است و فرمان او ، فرمان من و نهى او ، نهى من. پيرو او ، پيرو من است و ياور او ، ياور من، و آن كه از يارىِ او دست كشد ، از يارى دادن به من دست كشيده است» . سپس فرمود : «هر كس پس از من، از على جدا شود ، در روز قيامت نه او مرا مى بيند و نه من او را مى بينم . هر كس با على مخالفت ورزد ، خداوند بهشت را بر او حرام مى گرداند و جايگاهش را آتش قرار مى دهد و اين ، بد فرجامى است . هر كس على را تنها بگذارد ، خداوند او را در آن روزى كه به پيشگاهش روند ، تنها مى گذارد ، و هر كس على را يارى دهد ، خداوند او را در روزى كه به ديدارش رود ، يارى مى رساند و هنگام پرسش ، حجّتش را به او القا مى كند» . سپس فرمود : «حسن و حسين ، پس از پدرشان ، پيشوايان امّت من هستند و آقاى جوانان بهشت . مادرشان بانوى بانوان جهان است و پدرشان سَروَر اوصيا . از نسل حسين ، نُه امام هست كه نهمينِ آنان ، قائم از فرزندان من است . فرمانبرى از آنان ، فرمانبرى از من است و نافرمانى آنان ، نافرمانى من . از انكار كنندگانِ فضيلت و برترى آنان و از كسانى كه پس از من حرمت ايشان را زير پا نهند ، به خدا شِكوه مى كنم! و خداوند خود ، براى حمايت و يارى عترتم و امامان امّتم ، و براى انتقام گرفتن از منكرانِ حقّ آنان ، بسنده است، «و به زودى ، كسانى كه ستم كردند ، خواهند دانست كه به چه بازگشتگاهى باز مى گردند» .