دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٥
٣٦٢٧.تفسير العيّاشى ـ به نقل از عبد اللّه بن عجلان ، از امام باقر علي: مقصود ، ائمّه هستند.
٣٦٢٨.امام صادق عليه السلام : هر كس به خانه ها از درهاى آنها درآيد ، از راه درست درآمده است، و هر كس از جز آنها در آيد ، راه نابودى را پيموده است. خداوند فرمانبرى از ولىّ امر خود را به فرمانبرى از پيامبرش صلى الله عليه و آله ، پيوند زده است، و فرمانبرى از پيامبرش را به فرمانبرى از خويش. پس هر كس كه از واليان امر فرمان نبرد ، از خدا و پيامبرش فرمان نبرده است.
٣٦٢٩.الكافى ـ به نقل از حُمران بن اَعيَن ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: ... «و به ايشان ، سلطنتى عظيم داديم» [به چه معناست]؟ فرمود: «يعنى فرمان بردارى».
٣٦٣٠.الكافى ـ به نقل از عبدالأعلى ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد: «نيوشيدن و فرمان بردن، درهاى خير هستند. بر نيوشنده فرمان بردار ، حجّتى نيست [و معذور است] و نيوشنده نافرمان ، حجّتى ندارد [و عذرش پذيرفته نيست]، و پيشواى مسلمانان ـ در آن روزى كه خداوند عز و جل را ديدار كند ـ حجّت و حجّت آورى اش تمام [و پذيرفته] است». سپس فرمود: «خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «روزى كه همه مردمان را به پيشوايانشان فرا مى خوانيم» ».