٣٥٧٥.امام على عليه السلام : خداوند عز و جل پيشوايان حق را موظّف ساخته است كه خود را با مردم تهى دست همسان سازند تا نادارىِ تهى دست ، او را به جوش نياورد .

٣٥٧٦.امام على عليه السلام : خدا مرا پيشواى آفريدگان خود قرار داده است . از اين رو ، بر من واجب فرموده كه درباره خودم و خورد و خوراك و پوشاكم ، همانند مردمان تهى دست باشم تا فقير به فقيرى من تأسّى جويد ، و توانگر را هم توانگرى اش به سركشى نكشاند .

٣٥٧٧.امام على عليه السلام : پيشواى مسلمانان ، هر گاه زمام امور ايشان را به دست گيرد ، [بايد ]همانند فقيرترينِ آنان جامه پوشد تا مبادا فقر فقير ، بر او فشار بياورد و او را بكشد .

٣٥٧٨.امام على عليه السلام : بر پيشوايانِ حق است كه در خوراك و پوشاك ، از ضعيف ترين قشر رعيّتشان پيروى كنند و به خود چيزى را اختصاص ندهند كه آنان قادر به تهيه آن براى خود نباشند ، تا فقير [سر و وضع] آنها را ببيند و به وضعى كه دارد ، از خداوند متعال خرسند باشد ، و توانگر آنها را ببيند و بر سپاس گزارى و فروتنى اش افزوده شود .

٣٥٧٩.امام على عليه السلام ـ از نامه اش به عثمان بن حُنَيف ـ: بدان كه هر پيروى را پيشوايى است كه به او اقتدا مى كند و از نور دانش وى پرتو مى گيرد . بدان كه پيشواى شما ، از دنيايش به دو جامه (پيراهن و تنبانى) فرسوده ، و از خوراكش به دو گِرده نان ، بسنده كرده است .