٣٥٦٩.امام على عليه السلام ـ در خطبه اش به هنگامى كه او را بر تقسيم برابرانه: در اين فيى ء و غنيمت ، هيچ كس را بر ديگرى امتيازى نيست . خداوند عز و جلخود ، آن را قسمت فرموده است ؛ چرا كه اين مال ، متعلّق به خداست و شما هم بندگان مسلمان خداوند هستيد ، و اين هم كتاب خدا كه آن را پذيرفته ايم و بر آن ، گواهى داده ايم و در برابرش گردن نهاده ايم . سفارش پيامبرمان نيز در ميان ماست . پس ـ خدايتان رحمت كناد! ـ تسليم باشيد . و هر كه اين شيوه را نمى پسندد ، هر كجا مى خواهد ، برود !

٣٥٧٠.امام حسين عليه السلام ـ در نامه اى به مردم كوفه ـ: شما مى دانيد كه اينان ، به پيروى از شيطان درآمده اند و از فرمانبرى خداى مهربان ، روى برتافته اند و آشكارا تباهى مى كنند و حدود [الهى ]را فرو نهاده اند و فيى ء و غنيمت را به انحصار خويش درآورده اند و حرام خدا را حلال و حلال او را حرام كرده اند . و من به اين كار (اداره جامعه) سزاوارتر از ديگرانم .

٣٥٧١.امام عسكرى عليه السلام : بار خدايا! من آهنگ درگاه تو كردم و در آستان تو فرود آمدم و به ريسمان تو چنگ در زدم ، و از تو يارى مى جويم و به تو پناه آورده ام . اى ياورِ يارى خواهان! يارى ام فرما . اى پناهِ پناه جويان! پناهم ده . اى معبود جهانيان! دستم را بگير . زورگويان ، در زمين تو سر بر افراشته اند و بر كشور تو چيره گشته اند و پيروانِ دين تو را به بندگى گرفته اند و فيى ء مسلمانان را در انحصار خويش در آورده اند و مردم را از حقوقشان ـ كه براى آنان قرار داده اى ـ محروم ساخته اند ، و آنها را صرف عيّاشى ها و مجالس خنياگرى مى كنند ... .