دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٩
ز ـ دورى از ناراستى و خيانت
٣٥٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر حكمرانى كه شب را در انديشه ناراستى و خيانت به رعيتش به سر ببرد ، خداوند بهشت را بر او حرام مى گرداند .
٣٥٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ كس نيست كه بر مردمى از مسلمانان حاكم شود و با خيانت و ناراستى نسبت به آنان از دنيا برود ، مگر آن كه خداوند بهشت را بر او حرام مى گرداند .
٣٥٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه حكومت بر مردمى به وى سپرده شود و او با آنان ناراستى كند ، چنين كسى در آتش است .
٣٥٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس سرپرستىِ مردمى به او سپرده شود و او به آنان خيانت و ناراستى ورزد ، پروردگارش را در حالى ديدار مى كند كه از او خشمگين است .
٣٥٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از بدترين خيانت ها ، تجارت كردنِ حكمران با رعيت خويش است . [١]
٣٥٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من سه كس را لعنت كردم ، و خداى تعالى هم لعنتشان فرمود : پيشوايى كه بارعيّتش تجارت كند [٢] ... .
[١] ظاهرا مراد ، تجارت با مايحتاج عمومى مردم، مانند آذوقه و امثال آن است ، و يا مطلق تجارت است .[٢] يعنى : قيمت اجناس و مايحتاج آنان را افزايش و كاهش دهد ؛ كارى كه حاكمان جور مى كنند . بعضى گفته اند : مراد ، اين است كه آنان را چون كالاى تجارى قرار دهد و هر گاه خواست ، چيزى از آنان بگيرد براى خودش بستاند ، نه براى مصلحت عموم مردم . يا : مقصود ، اين است كه هر گاه چيزى را فروخت و معلوم شد كه آن چيز متعلّق به امام و پيشواست ، مشترى آن را گران بخرد ، و هر گاه خواست چيزى را از مردم براى امام خريدارى كند ، آنان على رغم ميل خود ، به او ارزان بدهند (درر الأحاديث النبويّة : ص ١١٤) .