٣٥٢١.الكافى ـ به نقل از حنان بن سَدير صَيرفي ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد :... پيامبر صلى الله عليه و آله بر منبر رفت و خبر رحلت خويش را به مردم داد و سپس فرمود : «به آن كسى كه پس از من بر امّتم فرمان روا شود ، خداى را يادآور مى شوم كه زنهار بر جماعت مسلمانان رحم كند ، و بزرگشان را گرامى بدارد ، و بر ناتوانشان مهر آورَد ، و دانشمندشان را ارج نهد ، و به مسلمانان زيان نزند كه [با اين كار ،] خوارشان مى گرداند ، و به فقرشان نكشاند كه به كفرشان مى كشاند ، و درِ خود را بر روى آنان نبندد [١] كه [اگر چنين كند ، ]قدرتمندشان ناتوان آنان را مى خورد ، و در لشكر كشى هايشان ، آنها را به سختى نيفكند كه نسل امّتم را قطع مى كند» . سپس فرمود : «گواه باشيد كه من پيام را رسانيدم و راه نمايى و خير خواهى نمودم» . امام صادق عليه السلام فرمود : اين ، آخرين سخنى بود كه پيامبر خدا بر منبرش فرمود .

٣٥٢٢.امام صادق عليه السلام : دوست داشتنى ترينِ كارها نزد خداى بزرگ ، نرمش و دادگرى حكمران است .

٣٥٢٣.امام رضا عليه السلام : امام ، درست كار و نرم خو ، پدرى دلسوز و برادرى مهربان است .

ج ـ ارتباط مستقيم با مردم

٣٥٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ پيشوايى نيست كه دَرِ خود را به روى نيازمندان و درويشان و مستمندان ببندد ، مگر آن كه خداوند درهاى آسمان را بر روى نياز و درويشى و مستمندىِ او فرو مى بندد .

[١] يعنى : از شنيدن شكايات مردم و رسيدگى به آنها و رفع گرفتارى هاى مردم ، پرهيز نكند .