٣٥١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا ! هر كس زمام چيزى از [امورِ] امّت مرا به دست گيرد و بر آنان سخت گيرد ، تو بر او سخت گير ، و هر كس زمام چيزى از [امورِ] امّتم را به دست گيرد ، و با آنان نرمش كند ، تو با او به نرمى رفتار كن .

٣٥١٥.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به مالك اشتر ، آن گاه كه او را بر مص: دل خود را از مهر و محبّت و لطف به رعيّت ، آكنده ساز و در برابر آنان چونان درنده اى خونخوار مباش كه خوردنشان را غنيمت شمارى ؛ چرا كه مردم دو دسته اند : يا برادر دينىِ تو هستند يا همنوع تو . از آنان لغزش سر مى زند و دستخوش حادثه و گرفتارى اند و به عمد يا خطا ، خلاف مى كنند ، پس همچنان كه خود دوست مى دارى كه خداوند نسبت به تو با عفو و گذشتش رفتار كند ، تو نيز نسبت به آنان با عفو و گذشت رفتار كن ؛ چرا كه تو فرادست آنان هستى و فرمان رواى بر تو ، فرا دست توست و خدا فرا دست كسى است كه تو را به فرمان روايى گماشته است .

٣٥١٦.امام على عليه السلام ـ در همان جاـ: زنهار از خون ها و به ناروا ريختنِ خون ها ؛ زيرا هيچ چيز مانند به ناروا ريختنِ خون ، خشم و انتقام [خدا و مردم] را نزديك نمى كند و فرجام بد به بار نمى آورد و نعمت را به سر نمى آورد و عمر را كوتاه نمى گرداند . در روز رستاخيز [پيش از آن كه مقتولان در خواست داورى كنند ، خودِ ]خداوند سبحان ، داورى ميان بندگان را درباره خون هايى كه ريخته اند ، آغاز مى كند . پس مبادا بخواهى با ريختن خون ناحق ، حكومت خود را تقويت كنى ؛ چرا كه اين كار ، حكومت تو را ناتوان و سست مى كند ؛ بلكه آن را منقرض مى گرداند و به ديگرى منتقل مى كند .