٣٤٨٤.الكافى ـ به نقل از احمد بن عمر ـ: از امام رضا عليه السلام درباره اين فرموده خداوند عز و جلپرسيدم : «خدا به شما فرمان مى دهد كه امانت ها را به صاحبانش باز گردانيد» . فرمود : «صاحبانش همان امامانِ از دودمان محمد صلى الله عليه و آله هستند ، كه امام بايد امانت [امامت] را به امامِ پس از خود بسپارد و آن را به كسى جز او ندهد و از او پنهان نكند» .

٣٤٨٥.الكافى ـ به نقل از مُعَلَّى بن خُنَيس ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جلپرسيدم : «خدا به شما دستور مى دهد كه امانت ها را به صاحبانش بپردازيد» . فرمود : «خدا به امامِ پيشين فرموده است كه هر چه نزد اوست ، به امام پس از خود بدهد» .

٣٤٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همه شما سرپرست هستيد و همه تان درباره زير دست خود ، باز خواست مى شويد . امام [نيز] سرپرست است و درباره زير دستانش ، بازخواست مى شود .

٣٤٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ اميرى نيست كه بر ده نفر امير شود ، مگر آن كه در روز قيامت ، درباره آنان از او بازخواست مى گردد .

٣٤٨٨.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا فرمود : «هر گاه امانت تباه شد، [١] منتظر قيامت باش» . ابوهريره عرض كرد : تباه كردن آن ، چگونه است ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «هر گاه كار به نااهلش واگذار شد ، منتظر قيامت باش» .

[١] يا : امانتدارى از ميان رفت .