٣٤١٣.امام صادق عليه السلام : خداوند ، حكيم تر و بزرگوارتر و بزرگ تر و داناتر از آن است كه حجّتى بر بندگانش قرار دهد ، سپس چيزى از امور [مورد نياز ]بندگانش را از آنان پنهان بدارد.

٣٤١٤.الكافى ـ به نقل از هشام بن حكم ـ: در مِنا، از امام صادق عليه السلام درباره پانصد مطلب از علم كلام ، سؤال كردم و مى گفتم: آنان (متكلّمان عامّه) چنين و چنان مى گويند، و ايشان به من مى فرمود: «تو چنين و چنان بگو». من [كه از تسلّط علمىِ امام و چيره دستى اش در مسائل علم كلام ، تعجّب كرده بودم ]گفتم: قربانت گردم، حلال و حرام را البته مى دانم كه در قبضه شماست و شما داناترينِ مردم به آنها هستيد ؛ اما اينها علم كلام است؟! امام صادق عليه السلام فرمود: «واى بر تو اى هشام! خداوند ـ تبارك و تعالى ـ براى خلق خود حجّتى قرار نمى دهد كه همه آنچه را مردم به آن نياز دارند ، نداند».

٣٤١٥.امام صادق عليه السلام : در امام ، نشانه اى براى پندْ پذيران (نشانه شناسان) است. او راه راست است، با نور خدا مى نگرد و از جانب خدا سخن مى گويد و هيچ چيز، از آنچه اراده كند، بر او پوشيده نيست.

٣٤١٦.امام صادق عليه السلام : از داورى كردن بپرهيزيد ؛ زيرا داورى، در حقيقت، از آنِ پيشواى دانا به قضاوت و دادگر با مسلمانان است؛ از آنِ پيامبر يا وصىّ پيامبر.