دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٦١
٦ / ٣
برترى در علم
قرآن
«بگو: آيا از شريكان شما [براى خدا] ، كسى هست كه به سوى حق رهبرى كند؟ بگو: خداست كه به سوى حق رهبرى مى كند. پس آيا كسى كه به سوى حق رهبرى مى كند ، سزاوارتر است مورد پيروى قرار گيرد يا كسى كه راه نمى يابد ، مگر آن كه هدايت شود؟! شما را چه شده، چگونه داورى مى كنيد؟!».
حديث
٣٤٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه امّتى زمام امور خود را به دست مردى بسپارد كه در ميان آنان ، داناتر از او نيز وجود داشته باشد، امورشان پيوسته رو به سقوط مى رود ، مگر آن كه به آنچه ترك كرده اند ، باز گردند.
٣٤٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس رهبرىِ قومى را در حالى به عهده بگيرد كه در ميان آنان ، داناتر از او نيز وجود داشته باشد ، كار آن قوم تا روز قيامت ، پيوسته رو به انحطاط مى رود.
٣٤٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به ضرب شمشيرش مردم را به خويشتن فرا خوانَد و در ميان مسلمانان ، داناتر از او وجود داشته باشد، آن كس گم راه و متكلّف است. [١]
[١] مقصود ، اين است كه بدون شايستگىِ رهبرى، عنوان رهبرى را به زحمت براى خود فراهم كرده است.