درس دهم: انسان در نگاه اسلام‌ هر نظام اخلاقى مبتنى بر نوعى انسان‌شناسى است؛ چرا كه موضوع اخلاق، فضايل و رذايل در رفتار انسان‌ها است. بنابراين، تا انسان‌شناسى يك مكتب اخلاقى تبيين نشود، ماهيت و نظام اخلاقى آن روشن نمى‌شود. از اين رو، لازم است براى شناخت مكتب و فلسفه اخلاق اسلامى، ديدگاه اسلام را نسبت به انسان بدانيم.
انسان‌شناسى بخشى از جهان‌بينى است. اگر جهان‌بينى ما مادى باشد، در مورد انسان و فضايل و رذايل او يك نوع قضاوت خواهيم كرد.
به‌عكس، اگر جهان‌بينى ما الهى باشد، در مورد انسان و عناصر شخصيتى و ماهيت وى، به‌نوعى ديگر قضاوت خواهيم نمود. طبيعتاً نظام اخلاقى ما براساس هر يك از اين دو جهان‌بينى متفاوت مى‌شود.
بحران انسان‌شناسى تجربى‌ انسان را مى‌توان به دو صورت مورد پژوهش و تحقيق قرار داد: تجربى و دينى. غالباً مطالعات انسان‌شناختى اروپاييان پس از عصر نوزايى (رنسانس) با روش تجربى انجام شده است. البته از روش‌هاى ديگر نيز