فلسفه اخلاق - غرویان، محسن - الصفحة ٨٢
رذايل و گناهان را موجب خسران و زيان انسان شمرده و فرموده است:
«قَدْ افْلَحَ مَنْ زَكَّيها وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّيها» «١» كسىكه نفس خويش را مهذّب كند، بهراستى به فلاح و رستگارى رسيده است و كسى كه آن را آلوده سازد، بهراستى زيان ديده است.
د- از ديدگاه قرآن، يكى از اهداف مهم بعثت انبيا عليهم السلام تزكيه نفوس و تهذيب اخلاقى انسانها است. در سوره جمعه آمده است:
«هُوَ الَّذى بَعَثَ فِى الْأُمّيينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ» «٢» خداوند كسىاست كه در بين درس ناخواندگان رسولى از خودشان برانگيخت كه آياتوى را بر آنان بخواند و آنها را از آلودگىها تزكيه كند و بهآنان كتاب و حكمت بياموزد.
و در سوره مائده مىفرمايد:
«قَدْ جائَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبينٌ يَهْدى بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَالسَّلامِ وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِاذْنِهِ وَ يَهْديهِمْ إلى صِراطٍ مُستَقيمٍ» «٣» بهتحقيق، ازجانب خدا براى شما نور و كتابى آشكار آمدهكه خداوند بهوسيله آن، كسانىرا كه در پى رضايت اويند، به راههاى سلامت