درس چهاردهم: كرامت نفس در اخلاق اسلامى‌ ارج و ارزش انسان و عزّت نفس او، محورى‌ترين بحث در فلسفه اخلاق اسلامى است. امروزه فلسفه انسان‌مدارى () در جهان معاصر نيز از جاذبيت و جلوه فريبنده‌اى برخوردار است. اين نگرش معتقد است كه آدمى را به ارزش و جايگاه مطلوب خود رسانيده است. تأكيد اومانيسم بر كرامت، تعالى و ارجمندى انسان است. بايد ديد حقيقتاً كرامت انسان به چيست، ديدگاه اسلام در اين زمينه چگونه است و چه فرقى بين كرامت انسان از ديدگاه وحى و قرآن با كرامت انسان از ديدگاه فلسفه اومانيسم وجود دارد؟
اهميت كرامت نفس در اسلام‌ «نفس» به‌معناى روح و جان آدمى و همان چيزى است كه حقيقت انسان را مى‌سازد و آدمى به‌آن شناخته مى‌شود. شما براى اين‌كه خود يا ديگرى را درست بشناسيد بايد نفس خود يا فرد ديگرى را حقيقتاً شناسايى كنيد.
اولياى دين توجه اكيدى به نفس ناطقه انسانى داشته‌اند و همواره بر ارجمندى و ارزش آن تأكيدكرده‌اند. اميرمؤمنان، على عليه السلام، در وصيت‌نامه‌اى كه به فرزندشان، امام حسن مجتبى عليه السلام، نوشته‌اند، مى‌فرمايند: