سعادتمندتر مى‌شماريد و اگر كمال خود را در ارتقا به مدارج معنوى ببينيد، هر قدر مراتب معنوى مانند علم و تقوا، را بيشتر دارا شويد، خود را داراى سعادت بيشتر مى‌يابيد.
قرب به خدا؛ كمال نهايى انسان‌ در اين‌كه همگان طالب سعادت و كمال نهايى خود هستند، شكى نيست. تمام سخن در اين‌است كه اين‌كمال نهايى چيست و راه رسيدن به آن كدام است.
در پاسخ اين سؤال، مى‌گوييم: شكى نيست كه خداوند كامل‌ترين موجود در سلسله موجودات عالم و منبع همه كمالات است. بنابراين، هر قدر بتوان به او نزديك شد، به همان ميزان، مى‌توان از كمال بالاترى برخوردار گرديد. با اين تحليل، بايد گفت: كمال نهايى انسان در يك كلمه، «الهى‌گونه شدن» يا «قرب به خدا» است. ما هر چه بيشتر صفات الهى را در خود متجلى كنيم، حقيقتاً به خدا نزديك‌تر شده‌ايم و هر چه از صفات الهى دورتر باشيم، از خدا دورتر خواهيم بود و از كمال نهايى فاصله بيشتر خواهيم داشت.
معنى «قرب به خدا» «قرب» به‌معناى نزديك بودن است و از آن جا كه خداوند جسم نيست كه داراى مكان و يا خصوصيات زمانى باشد، قرب به خدا به‌معناى نزديكى زمانى و يا مكانى نيست. همچنين مراد از قرب به خدا، تقرّب تشريفاتى و اعتبارى- مثلًا، كاغذى و امضايى- نيست؛ چرا كه دربار