فلسفه اخلاق - غرویان، محسن - الصفحة ١٧٧
شهرت و رياست. انسان بايد اين نوع لذّات را بهطور كلى كنار بگذارد و بهدنبال آنها نرود. «١» بررسى و نقد مكتب لذّتگرايى اپيكور درباره مكتب اپيكور، اظهار نظرهاى مثبت و منفى فراوانى شده است كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
١- برخى نوشتهاند: مكتب اپيكور در گذر زمان، مورد تحريف قرار گرفته و آنچه امروزه بهنام اپيكوريسم معروف شده، منظور نظر وى نيست. در كتاب سير حكمت در اروپا مىخوانيم:
اما عقيده عامّه درباره ابيقوريان ناشى از عدم غور در فلسفه ايشان بوده و حقيقت اين است كه ابيقور از مرتاضان بهشمار مىرود؛ چه خوشىاى كه ابيقور دنبال مىكرد آسايش نفس و خرسندى خاطر بود كه دوام دارد، نه شهوات و لذّات آنى كه گذرنده است و انسان پس از ادراك آن، گرفتار درد و رنج مىشود. و مىگفت: حكيم، لذايذ معنوى را بر تمتّعات مادى برترى مىدهد؛ چه، ادراك آنها آسانتر و در همه وقت و همه حال، ميسّر است ... و ابيقور اين دستور را كاملًا پيشنهاد خود ساخته و برطبق آن عمل مىكرد، دنبال مال و جاه نمىرفت، ... در شهر آتن باغى خريده، مدرس خود قرار داده بود و آنجا با فقر و قناعت بهسر مىبرد باغ ابيقور در نزد اهل علم معروف است، غالباً از آن ذكر مىكنند و كنايه از «فلسفه ابيقورى» مىدانند. «٢»