اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٦٥ - همراهان وفادارى

شايد راز اين هماهنگى و ممزوج بودن «دين» و «عهد» اين باشد كه اصولًا دين و شريعت، خودنوعى قرارداد و پيمان است كه يك طرف آن خدا و پيامبران و طرف ديگر آن پيروان اديان الهى مى‌باشند و هر يك از طرفين قرارداد نيز تعهداتى را براى طرف مقابل به عهده مى‌گيرند؛ مؤمنان مى‌پذيرند كه از دستور خدا و پيامبر، اطاعت كنند و تمرّد و سركشى ننمايند و خدا و پيامبر نيز در مقابل، سعادت دنيا و آخرت آنان را تضمين كرده‌اند. پايبندى به اصول اعتقادات، احكام و سجاياى اخلاقى از جمله مواد اين عهد و پيمان است.

رسول خدا ٦ فرمود:

«اكْفِلُوا لى‌ بِسِتٍّ اكْفِلْ لَكُمْ بِالْجَنَّةِ ... وَ اذا وَعَدَ فَلا يُخْلِفْ»[١]

شش چيز را براى من تضمين كنيد تا من بهشت را براى شما تضمين كنم .... هرگاه (يكى از شما) وعده‌اى داد تخلّف نكند.

همراهان وفادارى‌

در ميان خصايل و فضايل اخلاقى، عهد و پيمان، بالاترين جايگاه را دارد كه در كنار ديگر صفات پسنديده، گلستان وجود آدمى را از عطر خوشبوى فضايل الهى مى‌آكنند. برخى از اين صفات عبارتند از:

١- تقوا: خصلت زيبا و ارزشمند تقوا همواره با وفادارى همراه است و اهميت آن را دو چندان مى‌كند: در قرآن مجيد مى‌خوانيم:

[١] - بحارالانوار، ج ٧٧، ص ١٦٩.