اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٣٠ - آثار امانتدارى

امانت گذار هر چند از نظر فكرى و اجتماعى چهره‌اى زشت و كريه داشته و مرتكب كردارى شنيع شده باشد و يا حتى حقوقى را بدهكار باشد، هرگز از وديعه‌اى كه به امانت سپرده محروم نمى‌گردد.

عبداللّه بن سنان گويد: در مسجدى بر حضرت صادق ٧ وارد شدم در حالى كه آن حضرت، نماز عصر را به جاى آورده و رو به قبله نشسته بود.

عرض كردم: اى پسر پيامبر! يكى از پادشاهان بر اساس اعتمادى كه به ما دارد، اموالى را به رسم امانت نزد ما سپرده است. با توجه به اينكه خمس آنها را به شما نمى‌پردازد، اجازه مى‌دهيد ما خمس آنها را به شما بپردازيم؟

امام، در پاسخ سه بار فرمود: به پروردگار اين قبله سوگند! اگر ابن ملجم- قاتل جدّم على ٧- امانتى به من بسپارد به اوبر مى‌گردانم![١]

و در سخنى ديگر، به شيعيان چنين سفارش مى‌كند:

«ادُّوا الْامانَةَ وَ لَوْ الى قاتِلِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلىٍّ ٨»[٢]

امانت را ادا كنيد گر چه به كشنده حسين بن على ٨ باشد!

آثار امانتدارى‌

اين اصل مهم اخلاقى، آثار ارزنده‌اى نيز در پى دارد كه به برخى از پيامدهاى آن اشاره مى‌كنيم:

الف- خير و سلامت‌

حضرت رضا از پدرانش از رسول خدا ٦ نقل كرده كه فرمود:

[١] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ١١٧

[٢] - همان