اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٢٠٢ - نظارت كارشناسانه

پيروى از حق و ادامه آن سفارش كنند و چنين كارى وسيعتر از امر به معروف و نهى از منكر است و شامل عقائد و افكار و هر ترغيب و تشويقى نسبت به كارهاى شايسته مى‌شود.[١]

نظارت كارشناسانه‌

با توجه به آنچه گذشت، شايد اين توهّم پيش آيد كه اسلام به هر كس و در هر موقعيت علمى و اجتماعى اجازه مى‌دهد كه در همه كارها دخالت كند و اظهار نظر نمايد.

براى رفع چنين توهّمى مى‌گوييم: نظارت همگانى به معناى دخالت همه افراد- اعم از دانا و نادان- نيست؛ زيرا اين روش نه شدنى است و نه صورت شرعى دارد؛ بلكه مراد از «نظارت همگانى» اظهار نظر كارشناسانه از سوى متخصصان و آگاهان جامعه است كه ضمن معقول بودن، قطعاً در بهينه سازى اوضاع اجتماعى، كارساز خواهد بود، چنانكه حضرت صادق ٧، پيرامون «امر به معروف و نهى از منكر»- كه بخشى از «نظارت همگانى» است- مى‌فرمايد:

آمر و ناهى بايد آگاه، عادل و خوش برخورد باشد.[٢]

در قرآن مجيد نيز آمده است:

«وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ امَّةٌ يَدْعُونَ الَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ

[١] - الميزان، ج ٢٠، ص ٣٥٧.

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٤٠٣.