اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٩٠ - شعار راهبردى

خود، به ياد آوريد كه شما با هم دشمن بوديد و او ميان دل‌هاى شما الفت ايجاد كرد و به بركت نعمت او برادر شديد و شما بر لب حفره‌اى از آتش بوديد و خدا شما را از آن نجات داد.

اين آيه ضمن ياد آورى دوزخ تفرقه و تشتّت دوران جاهلى، نعمت بزرگ برادرى و اتحاد مدينه فاضله اسلامى را يادآورى مى‌كند، به يكى از محورهاى وحدت (حبل اللّه) پرداخته، فرد و جامعه را به اتحاد و يكپارچگى فرا مى‌خواند.

اهل‌بيت وحى ٧ نيز همراه قرآن، بر تحكيم اين شعار اساسى اسلام، پاى فشردند و با سيره و سخن خويش، آن را در جامعه گسترش دادند؛ امام باقر ٧ نقل كرده كه رسول اكرم ٦ در سرزمين «منا» براى مردم سخنرانى كرد و ضمن آن فرمود:

... قلب بنده مسلمان نسبت به سه چيز خيانت نمى‌ورزد؛ خالص كردن عمل براى خدا، خيرخواهى براى پيشوايان مسلمانان و پيوند با جماعت آنان. مؤمنان با هم برادرند و خون آنها تلافى مى‌شود (قصاص مى‌شود) و آنها در برابر ديگران چون مشتى گره كرده‌اند.[١]

آن حضرت با تشكيل حكومت اسلامى، پايه‌هاى وحدت را نيز پى ريخت و در نخستين گام، ميان دو طايفه بزرگ مدينه- اوس و خزرج- وحدت ايجاد كرد و با مراسم «عقد اخوت»، يكايك مسلمانان را با هم برادر خواند و روز به روز بر استحكام آن افزود و بدون ترديد، يكپارچگى، انسجام، يكدلى و وحدت كلمه‌اى كه در صدر اسلام، بر جامعه حكمفرما

[١] - بحارالانوار، ج ٢، ص ١٤٨.