اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٨٢ - ويژگى مؤمنان واقعى

قرار گرفتن مواسات در كنار نماز، زكات، امر به معروف و نهى از منكر، از سويى نشانه آن است كه خصلت مواسات، از اركان ايمان است كه به هيچ وجه نبايد به طاق نسيان سپرده شود و از سوى ديگر نويد بخش آن است كه مؤمنان نمازگزار، زكات ده، آمر به معروف و ناهى از منكر، توان و زمينه مواسات را در صفحه دل خويش دارند، گر چه چنين كسانى به تعبير امام صادق ٧ چون «كبريت احمر» نادر و كمياب خواهند بود:

«هُمْ اعَزُّ مِنَ الْكِبْريتِ الْاحْمَرِ؛ حِلْيَتُهُمْ طُولُ السُّكُوتِ وَ كِتْمانُ السّرّ وَ الصَّلاةُ وَ الزَّكاةُ وَ الْحَجُّ وَ الصَّوْمُ وَ الْمُواساةُ لِلْاخْوانِ فى‌ حالِ الْيُسْرِ وَ الْعُسْرِ»[١]

آنان (مؤمنان واقعى) كمياب‌تر از كبريت احمرند؛ زينت ايشان، خاموشى طولانى، پنهان داشتن راز، نماز، زكات، حج، روزه و مواسات با برادران است در حال گشايش و سختى.

و در سخن ديگرى سوگند مى‌خورد كه «مواسات» يكى از مقدّمات دستيابى به ولايت واقعى اهل‌بيت ٧ است:

«... فَوَاللَّهِ لا تُنالُ وِلايَتُنا الَّا بِالْوَرَعِ وَ الْاجْتِهادِ فِى الدُّنْيا وَ مُواساتِ الْاخْوانِ فِى اللَّهِ»[٢]

به خدا سوگند، ولايت ما جز به وسيله ورع، تلاش در دنيا (براى عبادت) و مواسات با برادران به خاطر خدا حاصل نگردد.

[١] - بحارالانوار، ج ٦٧، ص ٣٥٢.

[٢] - همان، ج ٧٨، ص ٢٨١.