اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٦ - تأمين اصل آزادى

هستيم و حقّ ما بر مردم، بزرگ‌تر از حق پدر و مادرى است كه آنان را به دنيا مى‌آورند. چرا كه ما مردم را- اگر از ما اطاعت كنند- از درون آتش به سراى پايدار رهايى مى‌بخشيم. و از بردگى رهانيده به بهترين آزادگان، ملحقشان مى‌سازيم.

و به همين جهت در زيارت نامه امام على ٧ آمده است:

«السَّلامُ عَلى والِى الْاحْرارِ»[١]

درود بر رئيس و سرپرست آزادگان.

شرط «عدالت» در مناصب دينى همچون ولايت، مرجعيت، امامت جمعه و جماعت، قضاوت و شهادت و ... نيز تداعى كننده آن است كه رهبران خرد و كلان جامعه اسلامى بايد از روحيه آزادمنشى و وارستگى برخوردار باشند تا بتوانند چنين منشى را در جامعه تقويت كنند و زيردستان خود را نيز آزاده بار آورند.

ج- اخلاق اسلامى‌

مسلمانان وظيفه دارند با خودسازى و تزكيه نفس، نخست در كسب آزادى‌معنوى بكوشند، سپس به عرصه آزادى‌هاى اجتماعى پا بگذارند.

وارستگى از رذائل اخلاقى و آراستگى به فضائل آن، زنجيرهاى وابستگى انسان را يكى از پس از ديگرى پاره مى‌كند و او را به قلّه آزادگى مى‌رساند.

انسان آزاده، به آزادى ديگران نيز احترام مى‌گذارد و انسان‌هاى آزاد

[١] - بحارالانوار، ج ١٠٢، ص ٢٠٠

[٢] - مثنوى، مولوى