اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٥٧ - آفات عزتمندى

اگر مى‌خواهى عزّت جهان را گردآورى، از آنچه در دست مردم است، چشم طمع بپوش كه پيامبران و صدّيقان، با قطع طمع به چنين مقامى رسيدند.[١]

٢- باطل گرايى‌

گام نهادن در راه باطل، پشت پا زدن به حق است و هر كس با حق سر ستيز بردارد قطعاً ذليل خواهد شد. به فرموده امام عسكرى ٧:

«ما تَرَكَ الْحَقَّ عَزيزٌ الَّا ذَلَّ وَ لا اخَذَ بِهِ ذَليلٌ الَّا عَزَّ»[٢]

هيچ عزيزى حق را ترك نكرد جز اينكه خوار گشت وهيچ ذليلى آن را بر پا نداشت جز اينكه عزيز شد.

٣- شرارت‌

بدى رساندن به ديگران نيز عزّت و آبروى انسان را در معرض خطر قرار مى‌دهد. امام صادق ٧ فرمود:

«مَنْ بَرِى‌ءَ مِنَ الشَّرّ نالَ الْعِزَّ»[٣]

هر كسى از شرارت دورى كند، به عزّت دست يابد.

٤- اظهار ناتوانى‌

اميرمؤمنان سلام اللّه عليه در اين باره مى‌فرمايد:

[١] - بحارالانوار، ج ١٣، ص ٤١٩.

[٢] - همان، ج ٧٢، ص ٢٣٢.

[٣] - همان، ج ٨٧، ص ٢٢٩.