اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٥٦ - آفات عزتمندى

«وَاللَّهِ لا اعْطيكُمْ بِيَدى‌ اعْطاءَ الذَّليلِ وَ لا اقِرُّلَكُمْ اقْرارَ الْعَبيدِ»[١]

به خدا سوگند! ذليلانه دست بيعت به شما نخواهم داد و چون بردگان در برابرتان نخواهم‌ايستاد.

آفت زدايى بدين معناست كه مؤمن بايد آفت هايى را كه به عزّتش آسيب مى‌رسانند، شناسايى كرده آنها را نابودسازد. برخى از آنها عبارتند از:

١- آزمندى‌

حرص و طمع و چشم دوختن به مال و منال مردم، به شدّت، مناعت و بزرگوارى انسان را خدشه دار مى‌كند. اميرمؤمنان صلوات اللّه عليه، آزمندى را ذلّت نقد مى‌شمارد و مى‌فرمايد:

«الطَّمَعُ مَذَلَّةٌ حاضِرَةٌ»[٢]

امام باقر ٧ به جابربن يزيد جعفى، سفارش مى‌كند كه اگر عزّت مى‌خواهى، طمع را در وجودت نابود كن:

«.. اطْلُبْ بَقاءَ الْعِزّ بِاماتَهِ الْطَّمَعِ»[٣]

امام صادق ٧ نيز از قول لقمان حكيم نقل مى‌كند كه به‌فرزندش چنين سفارش كرد:

[١] - بحارالانوار، ج ٤٥، ص ٧.

[٢] - شرح غررالحكم، ج ١، ص ١٢٠.

[٣] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ١٦٤.