اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٥٣ - اسباب عزتمندى

٢- جهاد

پيكار در راه خدا، عزّت نسل موجود و نسل آينده را در پى دارد و مجاهد هم خود به قله سرافرازى و عظمت صعود مى‌كند و هم، راه مجد و عظمت را براى آيندگان هموار مى‌سازد. امام على ٧ فرمود:

«انَّ الْجِهادَ اشْرَفُ الْاعْمالِ بَعْدَ الْاسْلامِ وَ هُوَ قِوامُ الدّينِ وَ الْاجْرُ فيهِ عَظيمٌ مَعَ الْعِزَّةِ وَ الْمَنَعَةِ»[١]

همانا جهاد پس از (پذيرش) اسلام، شريفت‌ترين عمل است؛ استوارى دين است و پاداشى بزرگ همراه با عزّت و شوكت دارد.

رسول اكرم ٦ نيز فرمود:

«اغْزُوا تُورِثُوا ابْناءَكُمْ مَجْداً»[٢]

پيكار كنيد تا براى فرزندانتان مجد و عظمت به ارث بگذاريد.

٣- آراستگى به كمالات اخلاقى‌

پيمودن راه كمال و تخلّق به اخلاق الهى، حركت در بستر عزّت و شرافت است و مؤمن هر چه بيشتر در اين راه تلاش كند، عزيزتر مى‌گردد؛ آراسته شدن به سجاياى ارزشمندى چون تقوا، صبر، توكّل، گذشت، انصاف، قناعت و ... خود عين عزّت است، چنانكه روايات اهل‌بيت : بر آن تصريح دارند:

امام سجاد ٧، همه عزّت را از آن مؤمن متّقى مى‌داند و مى‌فرمايد:

[١] - فروع كافى، ج ٥، ص ٣٧.

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٩.