اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٣٣ - همراهان حسن خلق

خداوند بزرگ براى شما دين اسلام را پسنديده است پس با سخاوت و خوش خلقى، همراهى‌اش را نيكو سازيد.

همراهان حسن خلق‌

سجاياى اخلاقى در يكديگر تأثير متقابل دارند وگاه به طور مجموعى، آثار ارزشمندى را خلق مى‌كنند. در روايات اهل‌بيت : همان گونه كه حسن خلق به طور انفرادى مورد بحث قرار گرفته، همراه با ديگر فضايل نيز آمده است كه هم‌ارزشى آن را با ديگر فضايل بزرگ انسانى مى‌رساند:

رسول گرامى اسلام ٦، خوشخويى را همرديف تقوا دانسته و آن دو را مهم‌ترين عوامل ورود به بهشت معرفى كرده است:

«اكْثَرُ ما تَلِجُ بِهِ امَّتىِ الْجَنَّةَ، تَقْوىَ اللَّهِ وَ حُسْنُ الْخُلْقِ»[١]

امّت من بيشتر به وسيله تقوا و خوش خلقى وارد بهشت مى‌شوند.

امام صادق ٧، در سخنى، خوشخويى و سه فضيلت ديگر را كامل كننده ايمان دانسته و فرموده است:

ارْبَعٌ مَنْ كُنَّ فيهِ كَمُلَ ايمانُهُ ... الصّدْقُ وَ اداءُ الْامانَةِ وَ الْحَياءُ وَ حُسْنُ الْخُلْقِ»[٢]

چهار ويژگى اگر در كسى باشد، ايمانش كامل است: راستگويى، امانتدارى، حياوخوشخويى.

[١] - اصول كافى، ج ٢، ص ١٠٠.

[٢] - همان، ص ٩٩.