اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٢٤ - يارى همه جانبه

«انَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى‌ حَكَمٌ عَدْلٌ يَأْخُذُ لِلْمَظْلُومِ مِنَ الظَّالِمِ»[١]

خداوند بزرگ داور دادگرى است كه داد ستمديده را از ستمگر مى‌ستاند.

يارى همه جانبه‌

آنچه ياد شد، منحصر به يارى مظلوم در برابر ضرر مالى و جانى تنها نيست، بلكه هرگونه كمك به مؤمن مظلوم را شامل مى‌شود و همه موظّفند هرگونه ستمى را اعم از مادى و معنوى همچون ضرر مالى، آسيب جانى، استضعاف فكرى و فرهنگى، آسيب عرضى و ناموسى و ... همه را از مؤمن دور سازند و اجازه ندهند در هيچ يك از ابعاد ياد شده ستمى ببيند.

رسول گرامى اسلام ٦ درباره ستم ستيزى فرهنگى مى‌فرمايد:

... هر كس ضعيفى را در فهم و معرفتش كمك كند و به او ياد دهد كه چگونه با دشمنان دينى- كه باطل گرا هستند- بحث نمايد، خداوند در سختى‌هاى جان دادن، يارى‌اش مى‌كند ... و هر كس انسان مشغول به دين و دنيا را در كارش يارى رساند تا كارش آسان شود، خداوند مزاحمت‌هاى شغلى او را مرتفع سازد.[٢]

به جرأت مى‌توان گفت اعانت مظلوم در بعد فرهنگى و فكرى، به مراتب از يارى فيزيكى او در مسائل مادّى ارزنده‌تر است؛ زيرا اگر فرد و جامعه در استضعاف فرهنگى به سر ببرند چه بسا زمينه‌هاى ستم پذيرى بيشترى را در خود فراهم آورند و ستمگران ديگرى را بر سر نوشت‌

[١] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٣٨٢.

[٢] - همان، ج ٧٥، ص ٢١.