پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٥ - با پدر و مادر

من ساعات نهاري ...

اللهمّ صلّ على محمد و آله، و اغفر لي بدعائي و اغفر لهما ببرّهما بي ...»؛

خدايا پدر و مادرم را به كرامت نزد خود، و رحمت از جانب خود اختصاص ده، اى مهربانترين مهربانان ... و علم آنچه را كه درباره ايشان بر من واجب است به من الهام نما، و آموختن آن واجبات را بى‌كم‌وكاست برايم فراهم ساز و آنگاه مرا خود بر آن دار كه هرچه به من الهام كرده‌اى به كار بندم ...

خدايا مرا چنان كن كه هيبت والدينم را همچون كسانى كه هيبت پادشاهان ستمكار را رعايت مى‌كنند رعايت كنم، و همچون مادرى مهربان درباره ايشان خوشرفتارى كنم، فرمانبردارى و نيكوكارى درباره ايشان را در نظرم از لذت خواب در چشم خواب‌آلوده لذيذتر، و در كام دلم از شربت گوارا در مذاق تشنه گواراتر ساز تا آرزوى ايشان را بر آرزوى خود ترجيح دهم و خشنوديشان را بر خشنودى خود بگزينم، و نيكويى‌هاى ايشان را درباره خود- هرچند كم باشد- بسيار بينم و نيكويى خويش را درباره ايشان- گرچه بسيار باشد- كم شمارم.

خدايا صدايم را در گوششان ملايم ساز و سخنم را برايشان خوشايند كن و خويم را برايشان نرم ساز، و دلم را برايشان مهربان نما، و مرا نسبت به آن دو سازگار و مشفق گردان ...

خدايا ايشان را در برابر پرورش من جزاى نيكو ده و در مقابل گرامى داشتنم مأجور دار، و آنچه را كه در كودكى‌ام منظور داشته‌اند برايشان منظور فرما ...

خدايا در پى نمازها و در قسمتى از اوقات شب و در ساعتى از ساعات روزم ذكر ايشان را از يادم مبر.

خدايا بر محمد و آل او رحمت فرست، و مرا به وسيله دعايم درباره ايشان، و ايشان را به سبب مهربانيشان درباره من مشمول آمرزش حتمى قرار ده‌[١].

[١] . صحيفه سجاديه، دعاى آن حضرت براى پدر و مادرش.