پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٠ - زهد امام عليه السلام

و از كلمات آن حضرت درباره عزت‌نفس است:

«من كرمت عليه نفسه هانت عليه الدنيا»؛

كسى كه ارزش خود را بداند دنيا برايش بى‌ارزش مى‌شود[١].

در تاريخ آمده است: در زمان خلافت وليد بن عبد الملك كسى از وابستگان حكومت، مالى را از آن حضرت غصب كرده بود، در ايام حج كه وليد به مكه آمده بود به ايشان گفته شد: كاش از وليد درخواست مى‌كرديد تا حق شما را بازگرداند، حضرت در پاسخ ايشان اين كلام جاويد را در عالم عزت‌نفس بيان فرمودند: واى بر تو آيا در حرم خداوند عز و جل از غير او حاجت بخواهم؟ من از اينكه دنيا را از خالق آن طلب كنم ابا مى‌كنم حال چگونه از مخلوقى چون خود دنيا را طلب كنم‌[٢].

در عزت او همين بس كه هرگز درهمى از راه نسبتش با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نخورد[٣].

زهد امام عليه السّلام‌

ايشان در زمان خود به زاهدترين مردم مشهور بودند تا جايى كه وقتى از زهرى سؤال شد: زاهدترين مردم كيست؟ پاسخ داد: على بن الحسين‌[٤].

روزى مستمندى را در حال گريه ديد، دلش براى او سوخت و گفت: اگر

[١] . بحار الانوار ٧٨/ ١٣٥.

[٢] . بحار الانوار ٤٦/ ٦٤ از علل الشرايع ١/ ٢٧٠ چاپ بيروت.

[٣] . مجالس ثعلبى ٢/ ٤٦٢ و به نقل از آن در حياة الامام زين العابدين نوشته قرشى ١/ ٨١ و در مناقب آل ابى طالب ٤/ ١٧٥ از نافع به جاى« درهما» كلمه« شيئا» آورده.

[٤] . بحار الانوار ٤٦/ ٦٢ نقل از علل الشرايع ١/ ٢٧٠ چاپ بيروت.