پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٢ - از ميان پندها و حكمتهاى درخشان امام عليه السلام

انجام دهم‌[١] پس هركدام از شما بايد كه خود را همان كسى بداند كه پس از مرگ به اين دنيا بازگردانيده شده و از كوتاهى خود در ذخيره كردن كارهاى خوب براى روز مبادا پشيمان است.

٥. بندگان خدا بدانيد، هركس از شبيخون بيم دارد از بستر گرم خواب دل كنده و از خواب خوش چشم‌پوشى كرده و از هراس پيروزى اهل دنيا بر خود از برخى خوردنى‌ها و نوشيدنى‌ها صرف‌نظر مى‌نمايد، واى بر تو باد اى پسر آدم از شبيخون خداوند عزت و به قهر گرفتن دردناك و شبيخون او بر گنهكاران با مرگ‌هاى ناگهانى در شب‌ها و روزها، اين همان حمله غافلگيركننده‌اى است كه هيچ نجاتى در آن قابل تصور نبوده و هيچ پناه و گريزى از آن وجود ندارد، اى مؤمنان همچون پرهيزكاران از شبيخون خدا بترسيد زيرا خدا مى‌فرمايد: (اين براى كسى است كه از ايستادن [در محشر به هنگام حساب‌] در پيشگاه من بترسد و از تهديدم بيم داشته باشد)[٢] از خوشى، غرور و بدى‌هاى دنيا بترسيد و همواره به ياد سرانجام و كيفر علاقه‌مندى به آن باشيد كه زرق‌وبرق دنيا مايه فريب و دوستى دنيا خود گناهى بزرگ است.

٦. بندگان خدا از خدا بپرهيزيد و به آنچه برايش آفريده شده‌ايد بينديشيد و به آن عمل كنيد، چراكه خداوند شما را بيهوده نيافريده و به حال خود وانگذاشته است، بلكه خود را به شما شناسانده، پيام‌آور خود را به سوى شما فرستاده و كتاب خود را بر شما نازل كرده كه بيان حلال و حرام و دلايل و امثالش در آن است، پس از خدا بپرهيزيد كه اين‌گونه با شما احتجاج كرده است: (آيا دو چشمش نداده‌ايم؟* و زبانى و دو لب* و هردو راه [خير و شر] را بدو نموديم)[٣] اين حجت خدا است‌

[١] . مؤمنون/ ٩٩ و ١٠٠.

[٢] . ابراهيم/ ١٤.

[٣] . بلد/ ٨- ١٠.