پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣١ - امام سجاد عليه السلام در عرصه ادبيات

فرموده‌اند:

بارالها آب‌هاى آن‌ها را به وبا و غذاهايشان را به بيمارى‌ها بياميز[١].

در بسيارى از دعاهاى آن حضرت اشاره‌هاى روشنى به چنين مسائل علمى وجود دارد.

امام سجاد عليه السّلام در عرصه ادبيات‌

امام سجاد عليه السّلام در عرصه هنر و ادبيات نيز به دست‌آورد بزرگى دست يافته كه از نظر كمّى پس از امام على عليه السّلام در درجه دوّم، و از نظر كيفى داراى ويژگى‌هاى خاص به خود بوده و در صدر آن ويژگى‌ها، ادبيات دعايى آن حضرت است كه امام در آن ظرافت‌هاى هنرى و فكرى منحصربه‌فردى را به كار برده است.

امام عليه السّلام در ادبيات خاص خود به نقد اوضاع انحرافى و ساختن شخصيت اسلامى فرد و جامعه پرداخته به نحوى كه مى‌توان گفت ادبيات آن حضرت تجسم حركت اسلامى در برابر ادبيات دنياگرايانه‌اى است كه به همراه ساير انحرافات حكومت سير انحرافى خود را آغاز نموده و به سوى ادبياتى فاسد، تاريك و منحرف سرازير شده بود.

در صحيفه كامل سجاديه از اصمعى نقل‌شده است كه گفت: شبى دور كعبه طواف مى‌كردم كه به جوانى ظريف چهره برخوردم كه گيسوانى آويخته داشت و به پرده كعبه چنگ انداخته مى‌گفت:

همه چشم‌ها به خواب ناز فرورفته‌اند، ستارگان آسمان افول كرده‌اند، تو نيز پادشاه‌

[١] . صحيفه سجاديه، دعاى مرزداران.