پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٣ - تصريح امام زين العابدين عليه السلام بر امامان بعد از خود و مژده آمدن مهدى عليه السلام

امام غايب به امر خدا تحريك مى‌كند تا به اين وسيله سرپرستى منزل پدرش را به دست گيرد، در حالى‌كه از متولد شدن ولى خدا آگاه نيست و چون احتمال ولادتش را مى‌دهد به پيدا كردن و كشته شدن او مشتاق است به اين طمع كه ميراث پدرش را به ناحق غصب كند.

ابو خالد گويد: به آن حضرت عرض كردم كه: يا بن رسول اللّه آيا چنين چيزى امكان دارد؟

فرمود:

به خدا سوگند آرى، اين مطلب در صحيفه‌اى كه در آن بلاها و سختى‌هايى كه پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر ما اهل بيت وارد خواهد شد نوشته شده است.

ابو خالد گويد: عرضه داشتم: يا ابن رسول اللّه پس از آن چه روى مى‌دهد؟

فرمودند:

سپس غيبت ولى خدا و دوازدهمين وصى از اوصياء رسول خدا و ائمه بعد از رسول ادامه مى‌يابد، اى ابو خالد مردم زمان غيبت او كه معتقد به امامت و منتظر ظهورش باشند از همه اهل زمان ما برترند، زيرا خداى تعالى به آنان چنان عقل و فهم و شناختى داده كه غيبت براى آن به منزله مشاهده است، خداوند در آن زمان آن را به منزله مجاهدانى كه در ركاب پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله شمشير مى‌زدند قرار ميدهد، آنان به راستى مخلص بوده و شيعيان واقعى ما مى‌باشند كه در پنهان و آشكار مردم را به سوى دين خدا مى‌خوانند.

و فرمود: «انتظار الفرج من أعظم الفرج»؛ انتظار فرج خود برترين فرج است‌[١].

[١] . احتجاج ٢/ ٤٨- ٥٠ احتجاجات امام علىّ بن الحسين عليه السّلام.