پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٧ - امام سجاد عليه السلام در گستره حديث شريف

امام سجاد عليه السّلام در گستره حديث شريف‌

حديث در ميان علوم اسلامى از اهميت فوق‌العاده‌اى برخوردار است، بخش عمده‌اى از فقه اسلام بر آن پايه‌گذارى شده و احاديث هستند كه توضيح و تفصيل احكام شرعى موجود در قرآن را به صورتى دسته‌بندى شده و فراگير ارائه كرده و انواع آن را از وجوب، حرمت، استحباب، كراهت و اباحه بيان داشته، جزئيات آن‌ها را از قبيل اجزاء، شرايط و موانع روشن مى‌كنند همچنين بعضى از عمومات آن را تخصيص و بعضى از مطلقات آن را تقييد مى‌كند، به‌علاوه به بيان آداب سلوك و قواعد اخلاقى پرداخته برنامه صحيح زندگى كه ساختار شخصيتى انسان و خوشبختى او را تأمين مى‌كند به او مى‌آموزند.

امام زين العابدين عليه السّلام از بزرگ‌ترين و مهم‌ترين راويان عصر تابعين محسوب مى‌شدند[١]، گذشته از اينكه به اعتقاد شيعه اماميه خود آن حضرت يكى از معادن بيان معارف و احكام الهى بودند، چراكه احاديث ائمه عليهم السّلام همان احاديث پيغمبر است و امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام فرموده: رسول خدا به من هزار باب از دانش آموخت كه از هرباب آن هزار باب بر من گشوده گشت‌[٢].

تاريخ هم اين كلام امير عليه السّلام را با نقل رواياتى از دانش و شناخت آن حضرت اثبات مى‌كند چه آنكه صحابه نيز به برترى و مرجعيت علمى على عليه السّلام و ائمه معصومين عليهم السّلام كه همه از فرزندان او هستند اعتراف دارند، البته پس از آنكه خداوند آن‌ها را دروازه‌هاى هدايت و كشتى نجات ناميده و پيامبر

[١] . اطلاق عنوان راوى بر امام با مبانى فكرى شيعه ناسازگار است و اين نكته از سطرهاى بعدى نيز استفاده مى‌شود.( مصحح).

[٢] . بحار الانوار ٢٢/ ٤٧٠.