پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٩ - دعاى امام عليه السلام در روز عرفه

١. سپاس خدايى را كه پروردگار جهانيان است. خدايا تو را سپاس، اى پديدآورنده آسمان‌ها و زمين، اى داراى ارجمندى و بزرگوارى و اى صاحب‌اختيار همه صاحب‌اختياران و معبود هرپرستنده، خالق هرمخلوق و وارث همه‌چيز، كه چيزى به مانند او نبوده و از او پوشيده نمى‌باشد و او بر همه‌چيز احاطه داشته و مراقب همگان است.

٢. تو آنى كه شعاع پرواز فكر بشر به درك بلنداى ذاتت نرسيده و دست فهم از رسيدن به چگونگى‌ات كوتاه مانده و مكانى ندارى كه به چشم ديده شود، تو آنى كه پايانى برايت نيست تا بدان محدود گردى، به چيزى شبيه نيستى تا با مقايسه با آن به ادراك درآيى و فرزندى نزاده‌اى تا اينكه خود نيز زاده شده باشى.

٣. تو را سپاس، سپاسى كه تا تو هستى با تو باشد، تو را سپاس، سپاسى كه به همراه نعمت‌هايت جاويدان باشد، تو را سپاس، سپاسى كه مطابق كردارت باشد، تو را سپاس، سپاسى كه بر خشنوديت بيفزايد و تو را سپاس به همراه شكر هرسپاسگذارى.

٤. پروردگارا بر محمد و آل محمد درود فرست درود پاكيزه‌اى كه پاكيزه‌تر از آن نباشد و بر او درود فرست درود فزاينده‌اى كه فزاينده‌تر از آن نباشد و درودى خشنود كه برتر از آن درودى نباشد.