٢٦١. امام على عليه السلام‌- در گفتارى كه در آن يارانش را به نماز سفارش مى‌فرمود-: و همانا نماز، گناهان را چون برگ فرو مى‌ريزد و آنها را مى‌گشايد، آن گونه كه بند از كسى بگشايند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، نماز را به چشمه آب گرم كه بر در خانه مرد روان باشد، تشبيه كرد كه شبانه روز، پنج بار خود را در آن بشويد، ديگر چركى بر تن وى نخواهد ماند.

٢٦٢. تفسير العيّاشى‌- به نقل از ابو حمزه ثمالى-: از يكى از آن دو (امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام) شنيدم كه مى‌فرمايد: «على عليه السلام رو به مردم كرد و فرمود: اميدوار كننده‌ترين آيه در كتاب خدا كدام است؟

برخى گفتند: آيه «بى گمان، خداوند، شرك ورزيدن به خود را نمى‌بخشد و كمتر از آن را براى هر كه بخواهد، مى‌بخشد».

فرمود: نيكوست؛ ولى آن نيست.

برخى گفتند: آيه «اى بندگان من كه بر خويشتن زياده‌روى روا داشته‌ايد! از رحمت خدا نوميد مشويد».

فرمود: نيكوست؛ ولى آن نيست.

برخى گفتند: آيه «آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى‌آورند و براى گناهانشان آمرزش مى‌خواهند».

فرمود: نيكوست؛ ولى آن نيست.

پس مردم، از سخن باز ايستادند و ايشان فرمود: اى مردم مسلمان! پاسخى داريد؟

گفتند: نه. به خدا سوگند، چيزى نمى‌دانيم.

فرمود: شنيدم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:" اميدوار كننده‌ترين آيه در كتاب خدا اين است: «در دو طرف روز و نخستين ساعات شب، نماز بر پا دار»" و همه آيه را قرائت كرد[١] و فرمود:" اى على! سوگند به كسى كه مرا به حق، نويدبخش و هشدار دهنده برانگيخت، همانا يكى از شما كه به وضو بر مى‌خيزد، گناهانش از اندامش فرو مى‌ريزند و هنگامى كه با برون و درون به خدا رو مى‌كند، از نمازش باز نمى‌گردد، جز آن كه از گناهانش چيزى بر او نمانده است، آن گونه كه مادرش او را زاده بود. پس اگر به گناهى ميان دو نماز رو آورد،

[١]. ادامه آيه يعنى نويد بخش‌ترين جمله قرآنى، اين است:« نيكى‌ها بدى‌ها را از بين مى‌برند».