شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٣ - ٦/ ٢ - ٨ درنگ كردن
٦/ ٢- ٧ گريستن يا حالت گريه داشتن
٤٣٨. امام صادق عليه السلام- خطاب به ابوحنيفه كه پرسيده بود: آيا گريستن در نماز، آن را باطل مىسازد؟-: اگر به سبب ياد بهشت و دوزخ بگريد، كه برترين كار در نماز است، و اگر به سبب ياد كسى از مردگانش باشد، نمازش باطل است.
٤٣٩. كتاب من لا يحضره الفقيه: منصور بن بزرج از امام صادق عليه السلام پرسيد: مردى خودش را در نماز واجب، گريان نشان مىدهد تا اين كه واقعاً مىگريد. فرمود: «به خدا سوگند، روشنى چشم است» و فرمود: «هنگامى كه چنين شد، مرا نزد او ياد كن».
٤٤٠. الكافى- به نقل از سعيد بيّاع سابرى-: به امام صادق عليه السلام گفتم: بود: آيا مرد در نماز، خود را به حالت گريه در آورد؟ فرمود: «بَه بَه! چه نيكوست، حتّى اگر به اندازه سر مگس باشد!».
ر. ك: ج ٢/ ص ٦١٧ (ويژگى نماز پيامبر صلى الله عليه و آله/ گريه پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز).
٦/ ٢- ٨ درنگ كردن
٤٤١. الكافى- به نقل از على بن عيسى، در حديثى كه آن را به امامان عليهم السلام رسانده است-:
موسى عليه السلام با خداوند- تبارك و تعالى- مناجات نمود. آن گاه [خداوند] در مناجاتش به او فرمود: «اى موسى! توبه را پيش و گناه را تأخير انداز و هنگامى كه در پيشگاه من به نماز مىايستى، درنگ كن».